เรื่องการช่วยเหลือคนแปลกหน้า

ช่วยเหลือคนแปลกหน้า

เรื่องการช่วยเหลือคนแปลกหน้า

ในทางเผชิญลมหายใจ
ที่เข้าและออกไปทุกนาที
พบพรากจากจรหลายที่
เจอสพสารพัดคนมีหลายประการ

ถ้าจะว่าคนอื่นแปลกหน้าสำหรับเรา
ตัวเราก็แปลกหน้ากับเขากว่า
เขาอาจเรียก หรือไม่ร้องเรียกให้เรามา
แต่ความปรารถนาของเรา นั้นอย่างไรดี

ตรงนี้วัดกุศลธรรมในใจ
ความอาจหาญในกรุณาจิตนั้นไงที่กล้า
หยิบยื่นคำถาม ความช่วยเหลือ นำพา
หวังเพียงสัมภาษณ์เหตุบำบัดอาเพทไป

มุ่งประสงค์ทรนงตรงการให้
ไม่มีใจยึดว่า โอ้ นั้นใครละหนา
เป็นเพื่อนฉัน เป็นพี่น้อง วงศ์พ้องพงศากันมา
ก็หาได้รู้จักแต่ใดมาครั้งก่อนนาน

แปลกหน้าก็จะบังเกิดแปลกใจ
เพราะแปลกที่แปลกเวลาแปลกการณ์เกิด
นี้เป็นบททดสอบสติ/ปัญญา/ของมีกับตัวแต่กำเนิด
ว่าประเสริฐเจริญถึงขั้นใด

อาจมองข้ามความดีคนเหล่านี้
ว่าเขามีสัมพันธ์ต่อเราไฉน
พระพุทธเต้าตรัสว่า สัตว์โลกนั้นไซร้
ให้ชื่อ สัตว เพราะกรรมผูกเกี่ยวข้องกัน

เธอก็ สัตว ฉันก็ สัตว เสมอหน้า
เราก็ต่างเป็นขี้ข้า กาลเวลา นั้น
ที่หน่วงรั้งดึงลากเราไปตาม กาล
ที่สัก วาร ก็กลืนสิ้น กินบ้าน กินทรัพย์ กินลูกเรา

เธอก็ สัตว ฉันก็ สัตว โอ้เหมือนกัน
มาถามกันว่าเคยให้อะไรแผ่นดินนี้
เด็กแปลกหน้าคนนึงมอมแมมสิ้นดี
จะไม่มีสักครั้งเลยหรือนี่ที่เค้าเคยยิ้มให้ความสุขใคร

จะไม่มีเลยหรือที่เคยเก็บขยะ
จะไม่มีเลยหรือที่เคยทำคนรอบข้างหัวเราะได้
จะไม่มีเลยหรือที่เคยเกื้อหนุน สัตว น้อย
คุณค่อยค่อย ตรองดู อดีตคุณเอา

คุณก็ สัตว มีวัยเด็ก สร้างปันขบขันอะไร
เขาก็ สัตว อาจเคยทำได้ในสิ่งนั้น
น้องเค้าอาจเคยเป็นที่รักใครคนนึงเหมือนกัน
ณ วันนั้น อาจเหมือนกัน กับคุณไง

คนคนนึงอาจเคยสร้างสุขให้คนอื่น
หรืออาจฝืนอดทนช่วยขนของ
หรือสักวันอาจเป็นอนาคตหากได้ลอง
เป็นความหวังของแผ่นดินทองที่ท่านเดิน

เขาคนแก่ ท่านก็อาจแก่เหมือนเขา
ก็พวกเรา สัตว เหมือนกันมิใช่หรือนี่
ไปถาม ยาย ลูกหลานยายใครกันดี
ทำไมทิ้งปล่อยยายนี้ เดินคนเดียว

ณ หนึ่งใจก็พลันคิดถึง
อาจครั้งหนึ่งนานไกลเคยเป็นญาติ
ด้วยเป็น สัตว จึงผูกพันหลายพบชาติ
วันนี้มีโอกาส ตอบแทน ญาติกันไป

ณ ใจหนึ่งให้คิดถึงความครั้งเก่า
ว่าย่าผู้รักเราท่านจากไกล
ขอเสมอแทนสนองกล่องหัวใจ
ทำคุณไว้ เสมือนให้คุณย่า ในวิมาน

ณ หนึ่งจิตก็คิดว่าวันหนึ่ง
เราก็ถึงภพแก่ที่เขาแถลง
หนังย่น หน้าเหี่ยว แข้งขาไร้เรี่ยวแรง
พูดแข่งลมหายใจ เหนื่อยได้เอง

ณ หนึ่งจิตก็นึกตรองไปในคนนั้น
ว่าอยู่นานป่านนี้คงเคยสร้างคุณอนันต์ให้โลกนี้
อาจไม่ใหญ่เท่าแผ่นดินที่เราใช้ชีวี
แต่คงเคยสร้างสุขทับทวีให้หลายคน

ก็ สัตว อายุแค่ฉันยังสร้างสุข สร้างทุกข์ให้คนได้ขนาดนี้
คุณยาย คุณตา แปลกหน้าอายุขนาดนี้ จะเคยสร้างขนาดไหน

คนเราเด็ก สำคัญที่ตอนเล็กๆ นั่นทำอย่างไร
เพื่อให้ได้ ตอนโตที่ดีไง ไม่ทุกข์แกลน

คนเราโต สำคัญที่ตอนเล็กๆ ทำอะไรมา
ก็นั้นหละ ช่วยหนุนพา ให้เราได้

คนเราเกิด สำคัญที่เคยทำสิ่งใดประเสริฐไว้
ก็นั้นและผลกรรมส่งให้ในภพนี้

คนเราจะแก่ สำคัญที่ตอนนี้ทำสิ่งใด
เมื่อวันหนึ่ง ลมหายใจ ไม่อยู่กับร่าง
ถ้ามีใครย้อนสวนทาง
ว่าขอฉันไม่แก่บ้าง ไม่ได้หรือ ไปคิดเอา

คนเราแก่ สำคัญที่มุ่งหน้าไปทางไหนได้อีก
เมื่อโลกปลีก ลูกหลานหลีก การงานหนีสิ้น
กินข้าว ก็สักแต่ว่ากิน 
เดินดินท่องไปอย่างไรดี

ให้มุ่งหาหนทางสว่างแผ้ว
หลายคนเดินมาแล้วในทางนี้
บ้างบรรลุพบสุข สลัดทุกข์ทันที
บ้างอิ่มหมียังจมกาม คร้ามความตาย

คนแก่แล้ว เราช่วยหายแก่กายไม่ได้ดอก
แต่รินจอกน้ำใจได้เสมอ
เติมเต็ม ตุ่มใบเก่า ที่เราเจอ
ช่วยกันฉันเธอให้น้ำจิตมีน้ำใจ

เมื่อเราพบคนแก่แปลกหน้า
ก็ให้พากันมีสติได้คิดไว้
ว่าบุญกุศลทำมามีอย่างไร
ก็ปรากฎยังผลชัด วัยชรา(ก่อนตาย)นี้

พูด คิด ทำ กับ สัตว แบบ สัตว
เรา ก็ สัตว เขาก็ สัตว เธอก็ สัตว
ไม่มีเราไม่มีเขาจำแนกชัด
ก็แค่ สัตว เจอ สัตว เท่านั้นเอง

ทำกับ สัตว ก็ให้เหมือน ทำกับ สัตว
คือให้เหมือนปฏิบัติต่อยายฉัน
ห่วงหา เอื้ออารีย์ ดูแลท่าน
โอ้หนอ สงสารคนไม่เคยมียาย

เขาไม่รู้จะทำต่อ สัตว อย่างไร
ก็ทำเหมือนให้แม่คุณไงไม่ได้หรือท่าน
บางคนรีบส่ายหน้าพันลวัน
ฉันนี่บุญน้อยเกิดมาไม่ทันได้เห็นแม่

ก็ทำเหมือน สัตว ทั่วไปแต่ทนุถนอม
บุญ จิต กรุณา เมตตา ที่เก็บออมเอามาใช้
ตรงนี่ และ ที่วัด ธนาคารใจ
ว่าของใคร เก็บ กุศล เก็บ ธรรม ไว้ มากกว่ากัน

ไม่ต้องเตรียมเสบียงใดไว้เลี้ยงตัววันหน้า
เพราะวันหน้า นั้นอาจเป็นแค่ ค่ำนี้
เลิกคิดเถิดว่า ตอนแก่ จะทำ จะเตรียมอะไรไว้ดี
ท่านอาจตาย ณ วันนี้ ณ ทุกนาที ณ ลมหายใจ

ไม่ต้องเตรียมอะไรไว้คอยถ้า
เตรียม สติ กับ เฉพาะหน้า ที่พบเอาไว้
เติม ปัญญา เติม กุศล เติมกำลังใจ
ผูกมิตรไว้ มีครูดี ทำดีกับบุพการีตน 

ก่อนมาเกิดชี้ระบุขอบ้านดีพ่อแม่ดีทำได้ไหม
แล้วจะมากำหนดอะไรได้ หลังเกิด นี้
พบใคร เจออะไร ยากกำหนดให้มี
พบสติ เจอใจ เรานี้ เราพบได้เอง

มอง นอก ให้เห็นใน ใจ ของตน
ว่า เจอคน แปลกหน้า เป็นอย่างไหน
ลืมตัว ลืมตน มานานแล้วหรือไม่
เขาก็ สัตว เราก็ สัตว มีที่ไป โดนกาลกลืน หมืนหมืนกัน 

ซินแสหลัว

กรุณากดแชร์ เพื่อเป็นการสนับสนุนบทความ
error: ต้องการเนื้อหาบทความเพื่อเผยแพร่เป็นวิทยาทาน โปรดติดต่อขออนุญาตซินแสหลัว 請先通告筆者!!